Naast spam is er ook zoiets als ham. Ham zijn juist de goede reacties. En of je nou vegetariër bent of niet, deze wil je hebben! De berichten van je familie, vrienden en overige kennissen vallen hieronder. Nou ja, ook niet altijd, want al die Forward-mailtjes die ik krijg, gooi ik met alle liefde in de prullenbak! Ben ook niet bijgelovig genoeg om het ergste te verwachten als ik de dreigende teksten niet doorstuur naar 10 van mijn Closest and Dearest.

Helaas wordt ik op dit moment via mijn weblog bestookt met spam. Een nieuw soort spam. En wat de spammers er aan hebben? Wat gebeurt er dan? Oude reacties van jullie, de hammers dus, worden gekopieerd en geplakt door de spammers. Niets meer en niets minder. Geen links naar de apothekers of de activiteitenbegeleiders. Ja, ik dacht even te denken dat ze wilden dat ik klikte op de link die ze achterlaten bij het invullen van hun gegevens… Maar nee, die verwijst naar een leeg weblog. Op die pagina’s staat alleen maar een titel. Wel hebben ze op die titel na, allemaal exact hetzelfde uiterlijk.

Ene, waarschijnlijk niet bestaande Tony (of Simon, Dave, Richard, Bill, enz…) feliciteert me vorige week alsnog met het onverwachte feestje van Quib, die zoals jullie weten al lang vrij en vrolijk rondhuppelt op de eeuwige veldjes. Om het nog mooier te maken kopiëren ze gewoon een naam mee als die toevallig in het bericht stond. Zo val je natuurlijk nog harder door de mand.

Het raadsel blijft, en ik blijk niet de enige te zijn die deze spammed ham binnen krijgt. Ik mag blijkbaar nog wel blij zijn met de verhouding dat 34.95% gelukkig nog steeds ham is. Hopelijk behoud ik zo veel mogelijk blauw in mijn taartje hierboven.

Slim noem ik deze spammers dus niet. Vervelend, ja dat dus wel…. Hopelijk wordt de spam detector snel wat verbeterd om deze dommerds eruit te filteren!

En dan ben ik het nog bijna vergeten te vieren ook… Dat krijg je als mamsjes hulp nodig hebben. Voor diegenen die het gemist hebben via de twitter, hyves of andere ‘social media’, ze heeft een longontsteking en ligt ‘as we speak’ uit te zieken in haar bedje. Natuurlijk onder het genot van een flinke dosis antibiotica.

Maar mijn 5 jarig blogjubileum is vandaag. Ik had voor die tijd al een website ergens op een moeilijk te onthouden URL op een kleine ruimte die ik van mijn provider kreeg. En toen kwam ik weblogs tegen en dat wilde ik ook. Ferry heeft me toen op weg geholpen, maar of jullie hem dat in dank afnemen

Op 31 maart 2005 schreef ik mijn eerste log en ik begon met de woorden:

Mijn eerste post, er zullen er meer volgen, maar ik moet nu nog even testen of het wel allemaal lekker loopt.
Groetjes Janine

Briljante woorden van een nieuweling en het was dan ook gelijk mijn hele eerste blog. Dat was nog bij een blogdienst waar ik sindsdien niets meer van heb gehoord. Binnen een paar weken verhuisde ik naar web-log.nl. Daar een jaartje geschreven en toen werd het tijd voor mijn eigen webstek. En daar zit ik nog steeds! Wel alle postjes gelukkig mee kunnen nemen, dus er is weinig verloren gegaan in al die tijd.

Er zijn tijden geweest dat ik heftiger blogde dan dat ik nu doe, dat lukt me gewoon niet op dit moment. Maar ik ben er nog steeds!

In ieder geval hebben we daar nu geen last meer van. Als je nu met de mobiel naar weblog.nienonline.com gaat, zie je een aangepaste pagina.

Nou heb ik het alleen maar kunnen testen op mijn eigen mobiel, maar als het goed gaat, dan zie je eenvoudige, maar doeltreffende pagina.

Helaas kan ik heb dit alleen op het weblogedeelte van de website draaien,maar dat is dan ook het meest actuele gedeelte.

De aangepaste admin maakt het mogelijk om makkelijker berichten mobiel te plaatsen. En dat ben ik met dit bericht ook aan het doen. Alleen afbeeldingen, dat gaat wat lastiger.

Enjoy! Ook via de mobiel!

Na een eerdere uitschakeling in 1998 hield voor mij mijn carrière als werkende vrouw echter definitief op in 2003. De MS liet niet meer toe dat ik op de werkvloer kon functioneren en ik kwam in de WAO terecht. Zes jaar geleden alweer, bijna zeven.

Maar wat ga je dan doen. De eerste weken thuis waren niet zo erg. Een lange vakantie. Maar dan. Dan is de lol eraf. Je kan nergens meer naartoe. Je krijgt je centen, maar je doet er niets voor. Ben je nog wel nuttig?

Het heeft een tijd geduurd voor ik me weer nuttig ging voelen. Ik ben me in die tijd gaan verdiepen in het internet. Ik was al aan het surfen, maar besloot toen ook een eigen webpagina te creëren. Op die manier hoopte ik anderen met MS te voorzien van info en mijn eigen verhaal te vertellen. Positieve reacties, die ik toch regelmatig mag ontvangen maken dat ik me weer waardevol ben gaan voelen.

Inmiddels heb ik mijn plekje weer gevonden. Op een andere manier dan dat ik ooit had verwacht, maar zeker niet minder. Ik heb nieuwe kennis opgedaan die ik anders nooit had gehad, bijvoorbeeld over webdesign. Een nieuwe carrière misschien?

Fijn woord Karin Moest er echt even over nadenken, want ik wilde geen somber verhaal schrijven. Maar de WoW moet een uitdaging zijn natuurlijk!

Want om je weblog en website eenzelfde uitstraling te geven is best lastig. Wat in gewone html wel wil, wil in php niet en andersom heb je zo ook je haakjes en oogjes. Regelmatig ben ik weer opnieuw begonnen om een frisse start te maken.

De eerste probeersels stammen uit januari. Elke keer kwam ik een stapje verder totdat ik begin deze maand opeens een aantal succesjes achter elkaar had en het meisje ging los!

En nu net voor het begin van september kunnen jullie nu meegenieten van mijn vernieuwde website. Kijk maar eens lekker rond. De teksten zijn een klein beetje aangepast op sommige pagina's en andere pagina's hebben een metamorfose ondergaan, al is het alleen maar qua uiterlijk.

Foutjes graag melden, dan kan ik ze repareren en natuurlijk zijn alle andere opmerkingen ook welkom.

Enjoy!!