Vanochtend ging de deurbel... En ik werd op harde manier gewekt. Ik heis me uit bed, met ogen nog bijna dicht naar de deur. Door de kieren in de luxaflex zie ik dat het de buurman is. Deze buurman staat bijna nooit voor de deur 'om niets', dus besluit de deur ook werkelijk te openen.
"Goodemorgen buurvrow" (hij is Australier) "Derectbank heeft je probewren te bellen, of je wil terucbellen! Hier is the number!"
"De Directbank?" (En nog een paar ??? in mijn hoofd) "Wat willen die nou van mij?"
"Geen idee, mar ze konden jouw telephone number niet vinden. Dus belden ze mij."
En toen ging er een lampje branden! De Rechtbank probeerde mij te bellen! En geheime nummers staan inderdaad niet in het telefoonboek.
Ik zei de buurman gedag en slenterde naar de keuken. Eerst koffie en dan pas de rest. All in good time, zeg maar. Ik had al enig idee waarom de rechtbank mij belde. Want op de één of andere manier weet mijn buurvrouw alles al en dan weet ik het iets later ook!