In februari 1997 ging ik voor het eerst echt op mezelf wonen. Mijn eerste echte eigen huis en daar hoorde een huisdier bij. In april maakte ik voor het eerst kennis met dit vrolijke wezentje. Van het hele nest kwam hij naar mij toe en stal mijn hart. Al snel kwam hij bij me wonen. Quibes moest zijn naam worden, want dat was hij: een kwibus.

Quib is op een flat geboren en heeft zijn eerste zeven jaar als binnenkat doorgebracht. Velen waren bang voor hem, want Quib was een blazer en als je niet deed wat hij wilde dan liet hij zijn nagels en tanden ook gelden. Ook het baasje heeft een eeuwig aandenken van hem gekregen. “Doe hem weg!” heb ik regelmatig moeten horen. Maar het was mijn kat, ik heb voor hem gekozen en dan moet je het ook waarmaken!

De omslag kwam toen wij hier kwamen wonen. De binnenkat werd eindelijk zichzelf: een buitenkat. Het blazen heeft ie nooit verleerd en de nagels bleven paraat, maar hij was veel rustiger. Zowaar kreeg hij fans.

Quib was mijn troostmaatje. Hij was daar toen mijn ouders gingen scheiden. Hij was er toen ik ziek werd. Hij was er….

Vorig jaar werd kanker bij hem geconstateerd. De operatie was deels succesvol. De eerste tumor was verwijderd, maar het zou snel terugkomen. De prognose was maximaal een jaar. Donderdag heb ik de beslissing genomen en gisteren moest ik hem laten gaan. Exact een jaar na de operatie is hij naar Bobby toegegaan, naar de eeuwige jachtvelden! Samen maken ze de boel onveilig.

Quibes, Quib, kriebeltje, het ga je goed….

In die periode kwam ook Dirty Dancing uit. Alle meiden op school waren in de ban van Johnny Castle (Patrick Swayze) die Baby Houseman's hard veroverde terwijl hij haar de mambo met dé lift leerde. Ook ik zwijmelde mee, hopend dat Johnny ook bij mij langskwam.

De dansschool speelde in op de film door ook de mambo op zijn programma te zetten. Geen lifts, dat niet, maar wel een hele leuke dans. De oudere meisjes op school probeerde de brugpiepers te overtuigen dat zij wèl de lift leerde op de dansschool. Maar heel raar, er was niemand die hem wilde voordoen.

Ik ben vanochtend wakker geworden en hoorde het trieste nieuws dat Patrick Swayze gisteren is overleden.

Bij WoW > Zonnig wilde ik schrijven over een prachtige, zonnige en positieve meid genaamd Gerda, die op 32-jarige leeftijd plotseling overleden is. Ik kende haar voornamelijk van de Lemele-weekenden. Daar had ik haar ook de laatste keer gesproken, nog niet zo lang geleden. Bij haar sloeg de MS hard toe, uiteindelijk is een longontsteking haar waarschijnlijk fataal geworden.

De WoW > Uitstel had kunnen gaan over mijn nieuwe spiegelreflexcamera. Ik had al lang gezocht naar wat ik het liefste wilde hebben. Toen kon ik de uitgezochte camera goedkoop aanschaffen. Maar bij aankomst in de winkel... Uitverkocht. Hij kon wel besteld worden, maar zou het leveren nog wel wat tijd in beslag nemen. Het maakte qua prijs een behoorlijke duit uit, dus besteld. Ik heb ruim een maand geduld moeten hebben, maar de plaatjes zijn er zeker naar:

Verder ga ik gewoon gammelend door. De spiertjes willen ondanks het verhogen van dosering niet hun best doen. Ligt het aan het weer, ligt het aan de andere medicijnen of is het de echte MS?  Geen idee, de tijd zal het uitwijzen.

Ook mijn beeldscherm van de laptop is van slag. Ik zie blauwe pixeltjes. Erg onregelmatig, ze komen en gaan naar eigen wens. Als ze er zijn wordt je er gestoord van, maar zo zijn ze ook weer dagen weg. Hopelijk een ongemakje van nu en niet van morgen

Mijn gedachten zijn allen die hem moeten missen...

Australië voelt nu echt ver weg...