In de tussentijd zijn ze ook nog gezamenlijk ziek geweest. Samen aan de diarree. Na een pillenkuurtje van hele vieze pillen (ik heb nog nooit zo hard hoeven vechten met welke kat dan ook om een pilletje binnen te krijgen) is het gelukkig goed bestreden! Straks moeten de mannen nog een ontwormrondje doorstaan, maar dan is de behandeling echt over.

Het is druk aan deze kant. Ik ben erg druk met het regelen van zaken. Dat er soms nog mensen zijn die denken dat ik me verveel, nou, dat doen we dus niet!

Op dit moment wel lichtelijk last van slaapgebrek. Tot één uur ‘s nachts zijn er net buiten mijn slaapkamerraam werklui bezig. Asfalt schrapen en op een gegeven moment neem ik aan dat het ook weer aangebracht moet worden. En als je dan denkt dat je uit mag slapen? “Nee, daar beginnen we niet aan” aldus mijn ukken die bij het eerste ochtendgeluid uit mijn slaapkamer aan de deur krabben met als achtergrondmuziek een miauwconcert. Ook komt er geluid van buiten dat mij wekt. Want de ochtendploeg van de wegwerkers begint rond 7 uur. En natuurlijk parkeren zijn hun ‘stille’ auto’s zowat in mijn tuin.

Als jullie even niets van me horen…. dan ben ik waarschijnlijk in slaap gevallen

Foto’s

Ik zit al een paar dagen te dubben wat we nu van deze WoW gaan maken, maar het wil niet lukken. Mijn hoofd is leeg. En dat is niet eens zo'n slecht ding. Op sommige momenten de laatste maanden wenste ik mijn hoofd leeg. Rust. Rust in het koppie.

Ik kan namelijk over de kleinste dingen echt prakiseren. Onbeduidende plannen die ik graag wil uitvoeren, maar niet wetend wanneer en daar dan het hoofd mee vol maken. Onnodige gedachten die veel te veel energie verbruiken. En die energie is nog steeds schaars in huize Nien. Het gaat inmiddels wel weer vele stukken beter als een maand geleden.

Gisteren heb ik van het mooie weer gebruik gemaakt en ben ik begonnen aan het winterklaar maken van de tuin. Snoeien dus! De ideale manier om frustraties kwijt te raken, al had ik daar op dat moment geen last van. Het bleek nog wel net iets te veel te zijn, want na vier struiken/planten moest ik een lange pauze inlassen.

Ik was van plan een korte pauze in te lassen, maar als je in slaap valt heb je daar geen zeggenschap meer over. Eenmaal weer wakker moest de troep de container nog in en moest het tuingereedschap nog worden opgeborgen. Daarna weer lekker teruggekropen op mijn bankstel en wederom hadden de ogen een eigen wil. Ik heb er maar gewoon aan toe gegeven.

Na al dat geslaap van gisteren is het lege batterijtje gelukkig weer voller en kunnen we er vandaag weer met goede zin tegenaan, al houden we het gewoon rustig.

Gisteren bijvoorbeeld was ik rond een uur of drie opeens helemaal op. A total-loss. En dat terwijl ik de dag toch echt heel goed begonnen was. En dan wordt er ook even tussen neus en lippen gezegd dat ik de dag erop een BBQ heb.
'O ja?'
'Had ik je dat niet verteld dan?'
Nou gezien de laatste weken, kan het antwoord daarop zowel ja als nee zijn.

En hoewel ik gisteren niet dacht dat ik het vandaag zou redden, was vandaag weer een hele goede dag. Lekker gestart, zelfs lopen poetsen bij de buurvrouw, want één van haar katten had een ongelukje gehad. En dat gebeurt natuurlijk alleen als ik oppas. Naar de dierenwinkel geweest, want Quib heeft eergisteren een worstelwedstijdje gewonnen. Helaas hangt er nu alweer een halsbandje tussen het riet, vast naast die drie anderen. Mag wel oppassen dat de baas niet aangeklaagd wordt als vervuiler, want dan wijs ik echt naar hem.

Met nieuw bandje en adreskokertje in mijn tas gelijk doorgereden naar Noord. Zowaar weer eens auto gereden. Ik had het vanwegen het duffe koppie en de veiligheid van de Arnhemmers maar even uitgesteld. Maar het bakkie stond al bijna weer een maand stil. Gelukkig rijdt ie nog steeds heerlijk en ik was het niet verleerd. Aangekomen in het ‘verre’ Noorden viel de geplande BBQ helaas in het spreekwoordelijke water, dus werd het electrische naamgenootje maar uit de kast gehaald. Heerlijk gegeten!

Na het toetje weer op huis aan gegaan. Broertje thuis gebracht en eenmaal thuis Quib weer voorzien van bandje. Hij is nu tenminste weer te horen als hij zich midden in de nacht door het huis verplaatst in het pikkedonker.

En ik heb afgesloten met een peertje van eigen oogst. Van mijn kleine perenboompje kwam na die ene peer van vorig jaar een oogst van rond de dertig peren. Nog even en dan kan ik geen peer meer zien… Dan zijn ze allemaal opgegeten