Drie dagen geleden zijn ze dan ook door het baasje verlost van hun tuig en touw, en  mochten de heren op jacht in de grote 'boze' buitenwereld. Heerlijk de vrijheid proeven! Zij hebben lol gehad, de baas natuurlijk minder! "Ow, ik hoop dat ze niet verdwalen...." Je snapt het vast wel!

En dat alles nog altijd zonder een sigaret aan te raken! Met het niet roken gaat het helemaal fantastisch. Nauwelijks nog ik-mis-roken-momentjes! Waarschijnlijk ben ik er door de verhalen van anderen zo erg tegenop gaan zien, dat het me nu alleen maar meevalt. Nou ja, ik kan het niet erg vinden!!

Dit is er één van: Cat vs. Human

Iedere kattenliefhebber zal begrijpen wat ik bedoel! 

Na een drukke tijd heb ik eindelijk wat rust. En daar geniet ik nu even met volle teugen van. Dus alles is goed hier. Zelfs de neuroloog was tevreden een paar weken terug. Alle reflexen doen het zoals het hoort.

Met de ukken gaat het ook fantastisch, al weten zij me af en toe tot waanzin te drijven, maar daar zijn het ukken voor... Oh nee, ik had besloten dat het tegenwoordig 'kanjers' zijn.

Nu moet ik eens even na gaan denken wat ik met blog wil, want het winterse thema wat er nu nog op staat moet aangepast worden naar een sfeervol zonnig thema... Jullie merken het vanzelf!

Vorige week zijn ze voor het eerst een nachtje alleen geweest. De buurvrouw heeft opgepast. Ondertussen was deze dame aan het kijken hoe het met hun zusje Maggie ging. En wat is ze klein vergeleken met deze kerels! Het zou zo maar eens tot anderhalve kilo kunnen schelen! Wel grappig om te zien dat haar karaktertje weer heel verschillend is dan die van de mannen, die onderling ook al zeer verschillen.

Kijk alleen maar naar hun speelgedrag. Ook al kijkt Socks heel vaak boos, hij zal zijn nagels niet gebruiken bij de baas. Dat mijn vinger nu behoorlijk voorzien is van krassen en gaatjes is geheel te danken aan broer Freckles. Die speelt met alle goede bedoelingen, maar heeft gewoon niet door dat de huid van het baasje er toch beduidend goed tegen kan. Het baasje helaas heeft er wel een paar daagjes last van, want het zit natuurlijk op de verkeerde plaats.

Maar dat honderd keer liever dan de kaakpijn die ik verwacht te krijgen na het tandartsbezoek aanstaande dinsdag. Als het net zo lekker gaat als de vorige keer (5x verdoving en nog te gevoelig) dan wordt de behandeling zelf ook niet leuk. Daar ben ik ben ik dan wel een pietsie bang voor. De kaakpijn wordt veroorzaakt door het overbelasten van de kaak en het gefrunnik in de mond. In de laatste jaren is dit voor mij een opvallend verschijnsel geworden. Vorige keer, na het extreme gefrunnik, had ik maar liefst twee weken lang last van mijn kaak. En kaakpijn voelt bijna hetzelfde als kiespijn, maar dan net even anders als je weet waar je op moet letten.

En note-to-self: Ik moet een afspraak maken voor de APK. Van de auto en eigenlijk ook voor mezelf…. Maar de auto moet eerst!

Dán verwacht je een ‘fijne’ start. Gewapend met diverse opties zijn we de problemen te lijf gegaan. In het moederpoeshuis kregen de rakkers houtkorrels. Onder het mom van ‘wat ze gewend zijn’ houden, kregen ze dat hier in eerste instantie ook. Quib gebruikte ze ook, dus ik had ze nog in huis. Maar onder het mom van ‘kittens houden van fijne korrels’ had ik ook een tweede bak met een alternatief: echte Catsan. Die korreltjes zijn klein en mooi rond, wat het graven voor minipootjes wat prettiger maakt.

De eerste twee dagen gingen de mannen voor het bekende hout, maar al snel ging de voorkeur naar de korrels. Vooral voor de grote boodschap. Het begraaft nou eenmaal lekkerder met kleine korreltjes. Al was dat begraven zelf nog een uitdaging voor de kereltjes. Het graven snapten ze wel, maar dat begraven inhoudt dat er een laagje over de boodschap heen gaat, dat was nog een beetje moeilijk. Inmiddels hebben ze dat wel helemaal door! Op de houtkorrels werd nog wel geplast.

Op de eerste dag vond ik nog een plasje in de reismand. Maar ja, het was dan ook een stressvolle dag geweest en dan gebeuren er wel eens kleine ongelukjes. Het werd ze natuurlijk vergeven. Daarna leek alles goed te gaan. Tot opeens twee weken later weer ‘ongelukjes’ gebeurde. Socks had het mandje te grazen genomen, er zat een natte plek in. Nou ja, dacht ik, wasmachines draaien bijna vanzelf. Maar een paar uur later vond ik op de mat een nat plekje… Shit! Binnen de kortste keren was een weer schone mand voor de tweede keer het doelwit. Tijd voor actie!

Ik heb de bakken maar eens geïnspecteerd en kwam toen snel tot de conclusie dat de mannen de houtkorrels helemaal niets meer deden. Ik heb de bakken allebei gevuld met Catsan en het probleem is opgelost. Als sneeuw voor de zon.

We zijn inmiddels weer twee weken verder en nu werd het tijd voor de volgende uitdaging. Toen de ukken hier kwamen zijn ze begonnen met dakloze bakken. Binnen twee dagen stond ook de bovenkant erop (dat hadden ze in hun moederpoeshuis ook al) Maar na een paar weken wil ik ook de deurtjes er in hebben. De ukken graven namelijk ook over de rand heen en da’s leuk voor de kruimeldief als die betaald zou worden. Poging 1 en 2 heb ik snel stopgezet. Socks had nergens problemen mee, maar Freckles durfde niet te duwen tegen het deurtje of had er de power nog niet voor. Voordoen leverde alleen een beteuterde blik op. Gisteren is poging 3 met goed gevolg verlopen. Meneer is groter en sterker en kon het dit keer wel! Na deurtje 1 overwonnen te hebben, is vandaag ook deurtje 2 in het gat gegaan. En ook die bak hebben de heren bezocht.

Enige minpunt… Het is ook erg leuk spelen met zo’n deurtje… Naast hengelen naar je broer, is hengelen naar korrels ook leuk.

En ik heb ook nog foto’s! Alleen niet over dit onderwerp

Een paar uur geleden nog even een klein ongelukje gehad met Socks (wie anders) die met zijn teentje klem is komen te zitten in de stoelpoot. Hij heeft nu een dikke teen. Maar hij lijkt er erg weinig last van te hebben. Hij rent en springt er nog op los. Inmiddels heeft hij namelijk ook al met zijn poot in de achterkant van de koelkast vastgezeten, dusdanig iets uitgehaald dat zijn halsband tot grote paniek leidde en zo nog wat dingetjes.

Freckles is veel rustiger, of pakt alles slimmer aan, dat is ook een optie. Inmiddels is Freckje helemaal hersteld van zijn buikloop. Hij is en zal de kleinste blijven, maar dat heeft niets te maken met zijn probleempje van een paar weken geleden. Freckles is wel stukken knuffeliger geworden. Hij kijkt de kat uit de boom, maar ik heb zijn vertrouwen inmiddels gewonnen. Hij zit nu vaak als eerste op schoot. En als zijn broer er ligt, dan is hij er snel bij.

De foto’s zijn bijna het leukste, dus:

En ook heb ik nog een momentje wat andere foto’s kunnen maken, maar het is wel erg duidelijk wat het hoofdthema op de camera is… zucht

Tess is officieel met pensioen. Ze is sinds een week woonachtig bij Job hierboven in de buggy (en zijn pappa en mamma en twee katten, plus binnenkort een nieuw baby'tje, full house dus!) Het hele verhaal is te lezen op ianonline.nl, daar houdt mijn broer de grote stap van het pensioen van Tess tot de komst van Floor, de nieuwe aanwinst, bij.

Bijna het leukste zei ik toch over de foto’s…. Dat klopt, want ik heb ook nog wat video’s in de aanbieding…

Nu ben je vast weer een paar minuutjes verder

De ukkepukken hadden ook een kadootje voor me meegenomen, nestvlooitjes. Maandag hebben ze dus ook kennis gemaakt met vlooiendruppeltjes. En het lijkt erop dat het probleem daarmee een stuk minder is geworden. Vond ik er maandag nog 5, gisteren niet één. Ik zal ze zo nog eens kammen en kijken of het probleem tot het verleden behoort.

Wat zeker tot het verleden behoort is het onzindelijk zijn. Ik heb welgeteld één plasje gevonden en dat was op maandag. Nu gaan ze braaf op de bak. De bak met Catsan is inmiddels favoriet geworden, want dat graaft toch een stuk lekkerder dan de houtkorrels. Al wordt die bak ook nog gebruikt en dan vooral om te plassen.

Freckles is een tikkie aan de dunne. Ik weet niet hoelang dit al speelt. Ik geef hetzelfde voer als wat hij eerder kreeg. Maar misschien ligt het aan de Whiskas natvoer. Daarom wordt er vanaf vandaag geen natvoer meer gegeven en schakelen we langzaam over naar een ander merk droge brokjes. Hij is gelukkig wel heel actief, drinkt en eet genoeg, is zeker niet uitgedroogd en oogt net zo happy als zijn grote broer.

En dan hebben we de foto’s nog:

Met het baasje gaat alles trouwens erg goed. Ze is alleen een beetje moe, maar hoe zou dat nou komen?

Ze eten en drinken gelukkig goed. Wel wat minder dan voorgeschreven wordt op alle verpakkingen, maar er wordt gegeten! Na het eten gaan ze heel netjes zelf naar de kattenbak om daar het één en ander te droppen. Hier mogen ze zelfs kiezen, houtkorrels of Catsan korreltjes. Gisteren wilde ze van de Catsan nog niets weten. Erger nog Socks heeft er in liggen slapen! Maar vandaag hebben ze die bak ook ontdekt als niet-slaapplek!

Het stel heeft gisteren 10 minuten nodig gehad om hun nieuwe huis te verkennen en toen gingen de remmen los!!! Om kwart over 11 ‘s avonds kwamen we hier aan en pas om half drie ging het stel slapen! Aangezien er aan de zindelijkheid getwijfeld werd, ben ik er vannacht bij gebleven. Mijn bank ligt gelukkig heerlijk. Zij slapen, ik slapen. En vanochtend werd ik wakker met twee poekies bij mijn benen. Ze zijn daar gisteren niet begonnen!

Na die ochtend wake-up (om 5 uur…. ) en een uurtje spelen, mocht ik verder slapen. En werd ik om half 11 gewekt door Freckles die voor mijn neus op de bank sprong. Wel leuk, ik doe mijn ogen open en ik zie twee grote kijkers!

Nu zijn ze weer even afgedwaald naar dromenland en heb ik even tijd voor mezelf, een logje en even iets te eten maken….

Foto’s:

De ukkepukken groeien als kool! Afgelopen maandag waren ze alweer 36 dagen oud! Het was tijd voor de tweede ontwormronde, want we willen ze natuurlijk wel helemaal gezond houden! Met fotocamera in de aanslag ben ik dus weer even op bezoek geweest bij Milous en de schatjes! 

Nog tweeenhalve week en dan mogen ze weg bij hun moeder. Ik moet dus nog heel even volhouden! En mijn huis ‘kittenproof’ maken!

Deze  week staat ook in het teken van het ontdekken van vast voedsel. Een heerlijk prutje van ukkepukkenmelk en ukkenpukkenvoer, wat eruit ziet als… ja, een betere omschrijving weet ik eigenlijk niet…. kots, zal hun eerste maaltje worden. Waarschijnlijk gaan ze er met hun neus vol in

Hopelijk zijn er dan ook foto’s van!

Nog 25 dagen moeten ze bij mamapoes Milous blijven, maar daarna….