Foto- en videoalbum

De blaadjes verkleuren in de meest intense kleuren. Van zomers groen naar herfstgeel tot dieprood. Sommige struiken laten zich nu pas in hun pracht zien, om te garanderen dat zij volgend jaar ook op nieuwe plekjes te vinden zijn. Zij lokken de vogels met hun mooiste bessen.

Het waterschap werkt ook mee. Het riet wat mijn uitzicht verstoorde is weer weggehaald en ik heb weer vrij zicht op de watervogels in de vijver voor de deur. De eendjes en meerkoetjes maken dankbaar gebruik van de achtergebleven stengels in het water op zoek naar onverwachte lekkernijen. En ook de meeuwen zitten weer op hun uitkijkposten. Op elke lantaarnpaal één. Wachtend op die ene boterham die vanuit de flat in het water beland.

De zonnige dagen worden schaarser, maar ik maak er gebruik van. En ik niet alleen. Quib wil ook gelijk naar buiten als het weer zich weer een dagje hersteld. Met die regenbuien zit meneer buiten in zijn schuilhok. Hij wil perse buiten zijn, maar houdt niet bepaald van nattigheid.

Genieten van de mooie momenten dus, ook al krijg je de rest er gratis bij

Bij WoW > Zonnig wilde ik schrijven over een prachtige, zonnige en positieve meid genaamd Gerda, die op 32-jarige leeftijd plotseling overleden is. Ik kende haar voornamelijk van de Lemele-weekenden. Daar had ik haar ook de laatste keer gesproken, nog niet zo lang geleden. Bij haar sloeg de MS hard toe, uiteindelijk is een longontsteking haar waarschijnlijk fataal geworden.

De WoW > Uitstel had kunnen gaan over mijn nieuwe spiegelreflexcamera. Ik had al lang gezocht naar wat ik het liefste wilde hebben. Toen kon ik de uitgezochte camera goedkoop aanschaffen. Maar bij aankomst in de winkel... Uitverkocht. Hij kon wel besteld worden, maar zou het leveren nog wel wat tijd in beslag nemen. Het maakte qua prijs een behoorlijke duit uit, dus besteld. Ik heb ruim een maand geduld moeten hebben, maar de plaatjes zijn er zeker naar:

Verder ga ik gewoon gammelend door. De spiertjes willen ondanks het verhogen van dosering niet hun best doen. Ligt het aan het weer, ligt het aan de andere medicijnen of is het de echte MS?  Geen idee, de tijd zal het uitwijzen.

Ook mijn beeldscherm van de laptop is van slag. Ik zie blauwe pixeltjes. Erg onregelmatig, ze komen en gaan naar eigen wens. Als ze er zijn wordt je er gestoord van, maar zo zijn ze ook weer dagen weg. Hopelijk een ongemakje van nu en niet van morgen

Ik had wel wat brood bij me, maar het gevecht brak per direct los. Eten! Eten! Wij willen eten!

Een drukte van jewelste dus. Gelukkig ben ik niet de enige die aan de vogeltjes denk. Regelmatig hoor ik een enorme drukte. Als ik dan naar buiten kijk dan staat er meestal iemand te voeren. Gelukkig maar, want er is weinig te vinden tussen de sneeuw en het ijs.

Hoe mooi het er buiten ook uit ziet, ik heb er eigenlijk nu wel genoeg van. Het beperkt mij toch in mijn doen en laten. De kou is niet goed voor me. Krampige kuitjes zijn daar het gevolg van.

En ik ben stikjaloers op een ieder die kan schaatsen. Kan ik het misschien toch nog? Voorgaande 'ijstijden' was ik nog wel van de partij. Ik zou het nog graag één keer proberen, als wijze van afscheid zeg maar. Want als we weer zo lang moeten wachten op een ijsvloer, dan kan het zeker niet meer.