Rare dag

Soms heb je van die dagen. En dit is er een!

Vandaag werd mijn auto gekeurd. Ik breng hem de avond ervoor dan alvast daarheen, dan kunnen ze gelijk van start! Ik kan dan gewoon mijn vaste slaapje krijgen en de specialisten aan het werk.

En dan werken ze soms erg snel door. Ik werd wakker gebeld. Meestal als de garage snel belt, dan is het foute boel. Maar vandaag een keertje niet. Hij was al klaar! Vanmiddag kwam echter pas mijn vervoer, dus moest nog even geduld hebben.

Bij de garage ben ik de auto wezen ophalen en ik parkeer hem op zijn plek.  Loop om de auto heen richting mijn huis en zie een lekke band...  Echt niet gevoeld tijdens die drie straten naar huis. Maar ik was er klaar mee!

Dus bij mijn 81-jarige buurvrouw aangebeld, want ik weet dat zij een compressor heeft staan. Ook heel handig voor mijn scoot en rolstoelbandjes namelijk! Maar het lukte niet. Er leek geen lucht in de banden te komen.

De postbode zag me aanklooien en besloot me even te helpen. Al lukte het nog niet meteen. De krik moest er even aan te pas komen. In ieder geval had ik weer een volle band waarmee ik richting de garage kon. De garage waar ik net vandaan kwam  Maar wat een lieve postbode hebben we hier toch!

Bij de garage hebben ze mijn probleem gelukkig gelijk verholpen (tenminste dat hopen we, nieuw ventiel) en het kostte me niets. Dat is service!

Nu gaar, want na deze drukke dag (ja ik heb nog veel meer gedaan) is ook de aangezichtspijn nog een poging aan het doen het vervelende vriendje te worden... Beetje hardleers...