Het was weer zover. Nieuw jaar, nieuwe ronde. Tijd voor de tandarts.
Nu is het sinds de wijzigingen in het zorgstelsel ook heel spannend geworden om de tandarts te bezoeken. Nieuwe behandelcodes met nieuwe, vrije tarieven. Omdat het daar overzichtelijk van wordt en goedkoper... Laat nou beiden niet het geval zijn. Zelfs mijn tandarts zou bij een weddenschap de kant kiezen van 'experiment' beëindigen.
Maar goed, ik moest een nieuwe vulling. Vorig jaar al, maar toen was ik al door mijn vergoeding heen. Deze hadden we dus even uitgesteld.
Dit keer ging de verdoving prima. Het vullen ging goed. Ook het bijveilen van mijn vers afgebroken tand (al kon je amper zien dat er iets vanaf was) Ik kon pijnloos naar huis.
Maar thuis, toen de verdoving begon uit te werken, kwam het vervelende gevoel opzetten. Licht zeurend in het begin, maar snel voelde het als kiespijn. Maar dat was het niet.
Door het overbelasten van de kaak tijdens de behandeling worden de zenuw en spieren in de kaak geïrriteerd. Dit veroorzaakt de zogenaamde aangezichtspijn die zich bij mij uit als kiespijn, maar dan bij meerdere kiezen zowel boven als onder in de mond.
We zijn nu 5 dagen verder en ik voel het nog steeds. Met vlagen is het echt erg en de rest proberen we te onderdrukken.
Maar we gaan stug door, want ook dit gaat over. Al is het vooruitzicht dat er ook nog een kroon moet komen, eentje met een horrorscenario...
dat voelt niet fijn, i know. Fijn dat je tuut...