Nou ja, bijna een maand later. De rakkers houden je bezig. Socks heeft daarvoor zijn eigen methode ontwikkeld. Een ontstoken wondje waar het eind maar niet van in zicht kwam en tot twee dierenartsbezoeken nodig waren. Inmiddels is het wondje na een maand eindelijk dicht. Maar de nabehandeling is nog steeds lopende. Een antibiotica kuur en smeren met cortisonen bleek niet genoeg te zijn. Gelukkig werkte het paardenmiddel prednison wel!
Inmiddels is onze familie ook uitgebreid met een nieuw familielid. Broertje heeft een nieuwe blindengeleidehond, Floor. Echt een schat van een beest. Wel een stuk ondeugender als haar voorganger, maar het is natuurlijk een jonge hond. Floor heeft inmiddels ook de ukken ontmoet. De ontmoeting verliep voorspoedig al is dat waarschijnlijk niet de mening van alle partijen. Stiekem denken de tweepotigen dat het van Floor niet had gehoeven. Zij wilde zichzelf het liefste wegtoveren. De ukkenpukken vonden haar daarentegen best wel interessant.
De baas heeft een beetje last van vermoeidheid. Helaas zijn de heren hier een deel debet aan. De hele dag vragen zij aandacht vooral door dingen te doen, die ze eigenlijk niet mogen doen, zoals het behang mollen. Bijna dagelijks val ik op de bank in slaap. De nachten zijn korter omdat bij het geringste geluid van mijn kant, zoals het omdraaien in mijn bedje, één van de heren het op een miauwen zet en gezellig aan de deur gaat krabben. En dat heb ik Freckles nog niet af kunnen leren…
Maar het zijn heerlijke ventjes en ondanks hun eindeloze energie zou ik ze voor geen goud meer willen missen. Aldus de foto’s getuigen:
Ook zijn er filmpjes gemaakt, deze kan je vinden op mijn YouTube-kanaal
dat voelt niet fijn, i know. Fijn dat je tuut...